korkunç şiir 1

Korkunç

kış, solgun eteklerini toplayıp
kaçırıyor gözlerini çakmak gözlerimden
öp diyorum ona, öp beni kuruyan
ve durmadan kendini sıcağa çalan yerlerimden.

durup düşünüyor, yalancı bir kadın gibi
taze bir ayrılık anı gibi vuruyor saçlarına
göğüslerinden çıkarttığı tahta tarağı
'olmaz' diyor 'kan', başka zamana.

kuşlar duraksamış sanki gökte
çiçekler solgun ve yıkık, toprak kör alabildiğine
iç cebimde bir paket, yepyeni, pırıl pırıl
parmaklarımı sarıyor yine yalnız bir sigara.

yakıp söndürüp sonra basıyorum yarama
basıyorum kışın kucağına izmaritleri
çayları saymıyorum, kadınları saymıyorum
kasıkları, göğüsleri ve saçları...

üşüdüğüm zaman bir mevsim değişiyor
bir sürü kuş üşüyor yüzümde.
çekip atıyorum sonunda, fırlatıyorum
bütün cümlelerimi kışın en orospu yerine.

paramparça bulutluymuş yarın
söylencedir, haber bültenlerinde.

korkunç şiir

Kabirde bir gece

Korkunç bir gece
Günahların omuzlara çöktüğü
Yağmurların gözyaşları döktüğü
şimşeklerin gökleri söktüğü
Korkunç bir gece bu gece
Korkunç bir gece
Karanlıkların aydınlıkları ezdiği
Kimsesizlerin yalnızların gezdiği
Umutların umutsuzluklardan bezdiği
Korkunç bir gece bu gece
Korkunç bir gece
Hayellerin pembelerde yüzdüğü
Gerçeklerin siyahlarla büzdüğü
Düşmanlıkların dostlukları üzdüğü
Korkunç bir gece bu gece
Korkunç bir gece
Hesapsızlıkların hesapları çektiği
Kötülüklerin iyilikleri ektiği
Yanlışların doğrulardan sektiği
Korkunç bir gece bu gece
Kokunç bir gece
Virgülün noktaya konduğu
Güneşin buzlarla donduğu
Ayın zamanda kaybolduğu
Korkunç bir gece bu gece
Korkunç bir gece
Ölümün hayatı sevdiği
Maddenin manaya geldiği
Toprağın bedeni deldiği
Korkunç bir gece bu gece