sevgiden ötesi yalan

Ölüm değil beni korkutan! Boş bir yaşamın ardından varacağım “o” yer sıkıyor canımı. Nedir ki? Kırklı yıllar, ellili yıllar, billahi çok değil! Hele hele çizilen bu yolda bize hiç gelir. Ne beklersin yaşamdan “çorbacı?” Ne bekler yaşam senden? İkiniz de tüketirsiniz hoyratça zamanı. İşte geride kalanlar sıkar biraz canımı...

Yedi yaşında başlarsın okula, sayma ondan öncesini. Sonra, yıllar yılı gider gelirsin, kara tahtalı değirmene, berrak zamanını öğütmek için. Yirmi iki civarı alırken diplomanı, tüketivermişsindir üçte birlik zamanı...

”Diploma yetmez!” diyor topal “şarapçı”, “iyi bir işbul hele bakalım! Askerliğini de yap birde, sonra evlen bakalım...” İşte bir on yıl daha uçuveriyor ansızın. Yaş oluveriyor otuzbeş! Gerçekten yarısı mıdır yolun? Belki de yarısından da yakın. Geriye bakma sakın ey küheylan!

Kopuverir zincirleri yaşamın, bir iplik gibi ansızın; "Hele bir borçlarımızı ödeyelim, sonra daha iyi yaşarız. Şimdilik biraz sabır" diyor karım Nazife! Eee doğru da söylüyor hani... “Hele bir başımızı sokacak yuva olsun da gerisi kolay” diyor. Eee bu da doğru hani...

İşte böyle yitiyor hep on seneler, eriyen buzlar misali. Karım, çocuklarım, kooperatif başkanım, yardımcım, tek tük arkadaşlarım... Ve Tv' deki haber spikeri! Bu kadar çevremdekiler. Bunlara bakıyor yıllardır gözlerim. İşte bu yüzdendir ki, “miyopsun!” diyor doktorum. “Tak ......'ne iki numara. “

Ellinci yaşgünümü, kimse fark etmiyor bile. Ufaklığın diploma töreni var. Ne biçim alış veriş bu? Anlayamadım gitti! Yapmak istediğim bir çok şey, özlem kapısında yitti...

Hırs ile mutfağa, ne varsa atıştırmak için, sıcacık bir el tutuyor elimi “perhiz yapmalısın artık!” diyor karım Nazife. Eee foğru da söylüyor hani. Kalan on yılımın birkaç yılı hastalıkla geçiyor. Gerisi de torunların peşinde...

Eee "ulan hani yaşayacaktık!" diye bağrınıyorum. "sakin ol! tansiyonun düşecek" diyor karım Nazife. Eee doğru da söylüyor hani. Nedir yaşamın kısır döngüsü anlayamadım gitti. Elimdeki tek sermayem de bir gün gibi bitti. ”İyi yaşadık, hoş yaşadık” diyor karım Nazife. “Patronların da pek severlerdi çok da çalışırdın hani. Bak herşeyimiz var, büyüdü sayılır çocuklar da, daralacak ne derdin var? Haydi neşelen artık.” Eee doğru da söylüyor hani. Bir karı, birkaç çocuk, bir ev ve araba. İşte yaşamın bilançosu...

Hayır! Hayır! Korkuyorum ölümden! Boşa geçen bir yaşamın ardından nasıl gidilir ki “oraya”? Özgürce çizmeliydim yaşamımı zorda olsa, özgürce ulaşmalıydım sona, yalnızlıkla bile yaşansa… Kanaviçe gibi dokumalıydım, güzellikleri, gizemleri. Ter basıyor fırlıyorum yataktan. “Dönüp durma” diyor, karım Nazife, yarı uykulu. "sıkıca örtün de uyu" Eee doğru da söylüyor hani.

Tüketmek için bunca acele ettiğiniz takvim yapraklarına, onca hızla çevirdiğiniz akreplere yelkovanlara, içine gönüllü daldığıniz o insafsız rutin çarkına şöyle bir uzaktan baktığınızda ne hissediyorsunuz? "Ne kadarı benim hayatım," diye soruyor musunuz? Ne kadarını başkaları yaşamış benim yerime ya da ben başkalarının? "Aynadakinin ne kadarı benim, ne kadarı oynadıklarım?

Sevgiyi koydum kum saatinin dolu dizgin akıp giden kumlarının her bir zerresine. Çünkü bir tek sevgi var elimizde; bunca yıldan damıtılıp gelen... Yine bir tek o kalacak, yaşanacak yıllarından geriye... Bir tek sevgi olacak bunca telaştan artakalan... Ötesi yalan...

acıya kurşun işlemez

Sabrın çalkalanıp taştığı sulardadır
Çığlıklarla parçalanmış uykularda
Buruşturulup atılmış aşklarda
Ve çalınmış mutluluklardadır
Ses ile yürek
Büyük rüzgarların o yanık şarkısı
Hala yükselir içimizden, dağılır
Coşkunun doruklarında sürer yankısı

İlk kurban adanırken bir nehire
Korkunun ilk nisanında başlamıştır
Gözyaşının ilk damlasından kalma
Yaslı baharlarla gelmiştir bugüne
Kanla yazılan yasalarla
Açlığın otağ kurduğu sabahlarla
Ve sonuçsuz kalan ahlarla gelmiştir
Acıya kurşun işlemez artık
Ölüm bile bu acıyı cellat bilmiştir

Yok bundan böyle ter yarası
Zincir tutsaklığı ve sabır
Kırbaç yalvartması sessizliğin
Can pazarı ve kahır yok
Herşey yaşanan şu gün gibi gerçek
Adımız halk olduğu günden beri
Bir direnç olmuştur bizde sevinçler
Şimdi acının her kuraklığında
Onlar
Yüreğimizin ovalarına çiselenirler

Boşuna değil bu ölürcesine sevmek
Ve ölürken bile yürümek
Boşuna değil
Hep yatağı olduk tarihin ırmağının
Yenilgilerle durulmanın
Zaferlerle köpürüp kabarmanın
Ama hiç bir zaman
Anası olamadık geçmişi doğurmanın

Yıldızlar ve sular tanıktır
Aç ve kavruk bir memeden
Direnmeyi yudum yudum emen
Bir çocuk gibi öğrendik
Ve direndik
Ordular kurduk türkü renklerinden
Bütün ağıtları bir hücumda yendik
Acıya kurşun işlemez artık
Biz yaşamayı zulümsüz sevdik

yapa yalnız

Dokunma bana ellerin uzakta kalsın
İhanetini çekemem ben be şimdi
AqLarım adi kaderime hayince şimdi
GözLerim bir qün qüLmediki

Bana qün yüzü haram haram be ,
Sevmek desen onuda qöremedimki
Kimi sevdiysem vurdu qitti
ÖLmeyi defalarca yaşadım

Sevilmeyi bir kere yaşıyamadım
Bu qözLerimden sadece yaşlar aktı
GüLmeyi tanıyamadım ki
ACımasız kaderime sadece laneti bildim

Yaşamaya yaşadıqıma şükredemedim ki
Kimsesiz qeLdim kimsesizde qidiorum
Sadece kendi kendime yaşıorum
Bir başıma sokaklarda aqLarım şimdi

Issız soquk caddelerde yapayanlızım
iZmit kandıra caddelerinde inler ayak seslerim
Herkes dinler bu asi'nin acımasız kaderini
Kimse dönüp bakmaz ki şimdi

YanLızLık vurur qene bedenimi
Soquk işlediki qene içimi
Üşüsemde yanlızım indi
Bırakın beni kendime ŞimDi.

aşkın ihaneti

yıldızlar kayıyor yine bu akşam
yalnızlık sarmış heryerimi
yetirmiş gibiym sanki şu benliğimi
yaşamış yaşamktı tek bahanesi
unutmalıyım bırakıpta gideni
terketmeliyim gitmeliyim bu yerden
ihanetlerini unutmadım khrettin beni sen
git ardına dönüp bakma sakın
neden senin bu utanmazlığın
gittiğin yerleride bırakıp geçtin
herkesin hayatını zehir ettin
geri dönme sana yok minnetim
doğduma beni pişman ettin
yaptıklarının hesabını nasıl wereceksin
bu yalan dünyadan
sende bir gün göçeçksin
günahların hesabını Allaha nasıl vereceksin
verende alanda yaradan
olanda bana oldu
gelsende artık durmam sende oldun şimdi koskoca bir yalan
vazgeçemedin parandan puldan

küskün dünya

Savaslar bir yanda,
Doga katliami bir yanda.
Bir yanda silah fabrikalari,
Bir yanda acliga terkedilmis insanlar.

Bir yanda hizli otomobil üretimi,
Bir yanda zehirli fabrika artiklari.
Her insanin ufakta olsa payi var bu olumsuzluklarda.

Bu yüzden küskün,
Bu yüzden yorgun Dünya.

Bir yanda acimasiz cinayetler,
Bir yanda yanlis yönetilen ülkeler.
Bir yanda hayvan katliamlari,
Bir yanda ucak facialari.
Bir yanda kadin pazarlari,
Bir yanda beyaz saticilari.

Bu yüzden küskün,
Bu yüzden yorgun Dünya.

Gelin dostlar bir olalim,
Dünya`nin acilarini saralim.

kadınım

kaldırmayın beni bu yolda
aglatın hepiniz beni
dar gelir o yollar bana
ışıgımı kimse söndÜremez
meyvemi kimse koparamaz

beni bn eden kadınım
beni bana bırakan kadınım
benligimi benden alan kadınım
o yola sizler attınız kadınımı
hesap sorarım size ne oldu
benim kadınıma ne oldu

bir gün

Apansız uyanırsan gecenin bir yerinde
Gözlerin uzun uzun karanlığa dalarsa
Bir sıcaklık duyarsan üşüyen ellerinde
Ve saatler gecikmiş zamanları çalarsa
Bil ki seni düşünüyorum

Bir vapur yanaşırsa rıhtımına bin, acil
Örtün karanlıkları masmavi denizlerde
Ve dinle kalbimi bak nasıl çarpıyor nasıl
O bütün özlemlerin koyulaştığı yerde
Bil ki seni bekliyorum

Bir sabah gün doğarken aç perdelerini, bak
Sevinçle balkonuna konuyorsa martılar
Kendini tadılmamış derin bir hazza bırak
Dökülsün dudağından en umutlu şarkılar
Bil ki seni istiyorum

Gecelerden bir gece uyanırsan apansız
Uzaklarda elemli, garip bir kuş öterse
Bir ceylan ağlıyorsa dağlarda yapayalnız
Ve bir gün kabrimde bir kara gül biterse
Bil ki seni seviyorum

sevdigim şiirlerden seçmeler

Yaşamak şakaya gelmez,
büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın,
bir sincap gibi mesela,
yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden,
yani bütün işin gücün yaşamak olacak
Living is no laughing matter:
you must live with great seriousness
like a squirrel, for example-
I mean without looking for something beyond and above living,
I mean living must be your whole occupation.

sende vefa yok

SENDE VEFA YOK...


Sana hayatımı feda ederdim
Seni cok sevmiştim,ömrümü verdim
Hiç mi düşünmedin bu kırık kalbi
Hep canımdım benim gönülden sevdim

Yalanmış her şeyin aşkta vefa yok
Bir düşmüş sevgiler sözde vefa yok
Yetişmez ellerim artık faydasız
Ümit arar gönül sende vefa yok...

ata'ma agıt

Ata'ma Ağıt (Kemalettin KAMU)

I

Sırma sarısı yay saçlarına
Gözüne rengini koy denizlerin
Düşün dudakların en incesini
Yüzüne tuncunu ver benizlerin

Onda yürüyüşün en yiğitçesi
Onda bükülmezi vardır dizlerin
Gezerdi ülkede bir hızır gibi
Em olup derdine çaresizlerin

II

Durgun bir denizi andırır dışı
İçi hiç sönmeyen bir yanardağı
Sesinde ıslığı eser kuvvetin
Sözünde şahlanır hakkın bayrağı

Gökle güneş gibi buluştu onda
Sezinin sağlamı duyunun sağı
Yıkarak kökünden Osmanlılığı
O gömdü tarihe bir ortaçağı

III

Ürperir ovalar avazesine
Dağlar dümdüz olur işaretiyle
Devrilir hıncına çarpan ordular
Kaleler dayanmaz yelpazesine

Fikrin güzelliğin aşkın her şeyin
Bağlıydı daima en tazesine
Yaşadı başı dik, dünyaya karşı
Getirdi dünyayı cenazesine

IV

Onsuz kaldığını bilse tabiat
Bağlar üzüm vermez bahçeler kurur
Okşar saçlarını ezelin eli
Yüzüne ebedin ışığı vurur

Övünür insanlık eserleriyle
Yurt onun sevgisi üstünde durur
Adıdır kurduğu devlete temel
Ünü kurtardığı millete gurur

V

Fani varlığını kaybetti ama
Damgası yurdumun burçlarındadır
Engin ufuklara uzanmış kolu
Hızı şimşeklerin uçlarındadır

Kadının erkeğin hafızasında
Gencin ihtiyarın düşlerindedir
Yayla yellerinde eser gölgesi
Sesi bahçemizin kuşlarındadır

VI

Ben mi yazacaktım göçüm gününü
Dökerek ardından böyle gözyaşı
Ben ki ona büyük gezilerinde
Oldum bir küçük yol arkadaşı

En son durağına varmadan ömrün
Kapadı yolunu bir mezar taşı
Büyük kurucusu Cumhuriyetin
Hürriyet aşıkı milletin başı

ayrılık

Varsın böyle geçsin yalancı günler,
varsın canımı alsın yine yalnızlık,
kokunu verirken vazomda güller,
yıkarmı sandın beni bu yalancı ayrılık.

En güzel günlerde,
en özel insanlar hatırlanır.
en güzel dilekler,
en özel insanlara yollanır.

Haydi gel artık n'olursun.
Sensiz günün hüznü bitmiyor.
Gel alnımdaki yalnızlıgı sil.
Sevdana durmak yaşamaya yetmiyor.

Sen en büyük sevgiyi
Hakedecek kadar
Mükemmel,
Ama,
Herkesin seni,
Hak etmeyecegi kadar,
Özelsin.

Bir bakış bir aşığı aşkından
emin eder
sevenler daima gözleriyle
yemin eder.

Seni özlüyorum,
desem,
Dilegimsin, desem
Birtanem desem,
Canım desem,
Seni seviyorum, hemde ölesiye,
desem,
Sen ne dersin?